تاثير مديريت سود مبتني بر اقلام تعهدي بر كارآيي سرمايه‌گذاري شركت‌هاي پذيرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران

Impact of Accrual-based Earnings Management on Investment Efficiency of the Companies Listed in Tehran Stock Exchange

هدف از پژوهش حاضر، بررسي تاثير مديريت سود مبتني بر اقلام تعهدي بر كارآيي سرمايه‌گذاري شركت‌ها مي‌باشد. يافته‌هاي پژوهش‌هاي پيشين، بيانگر آن است كه يكي از پيامدهاي مديريت سود، افزايش ناكارآيي سرمايه گذاري (بيش‌سرمايه گذاري يا كم ‌سرمايه‌گذاري) شركت‌ها است. در راستاي بررسي اين موضوع، 63 شركت پذيرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران، طي سال‌هاي 1378 تا 1388، مورد بررسي قرار گرفتند. براي سنجش مديريت سود مبتني بر اقلام تعهدي، از معيار اقلام تعهدي اختياري استفاده شد كه با استفاده از الگوي تعديل شده كازنيك (1999) مورد محاسبه قرار گرفت. نتايج پژوهش، حاكي از وجود رابطه معنادار بين مديريت سود مبتني بر اقلام تعهدي و سرمايه‌گذاري ناكاراي شركت‌ها بود. در نتيجه مي‌توان نتيجه گرفت كه با اعمال بيشتر مديريت سود مبتني بر اقلام تعهدي، ميزان سرمايه‌گذاري هاي ناكاراي شركت‌ها نيز افزايش مي‌يابد. همچنين، يافته‌هاي پژوهش، نشان داد كه بين اقلام تعهدي اختياري و سرمايه‌گذاري ناكاراي دوره مالي بعد نيز رابطه معنادار وجود دارد.

This study investigates whether and how firm investment efficiency is influenced by the accrual-based earnings management. The major purpose of this paper is investigating and analyzing the relationship between proxy of accrual-based earnings management and firm’s excess investments. Prior researches suggest that earnings management leads to increase in excess investments of firms (over-investments or under-investments). In this study, the data from 63 listed companies in the Tehran Stock Exchange in the period of 1378-1388 (1999-2009) was collected. The results indicated that there is a significant relationship between discretionary accruals (as proxy of accrual-based earnings management) and excess investment. This suggests that firm’s investment behavior is influenced by accrual-based earnings management. The results also indicate that there is a significant relationship between discretionary accruals (as independent variable) and firm’s excess investment in the period afterwards