ارزيابي كارايي مولفه اي با وروديها و خروجيهاي مشترك كاربردي از تحليل پوششي داده ها

تكنيك تحليل پوششي داده ها بر اساس برنامه ريزي رياضي بنا شده است و در محاسبه كارايي نسبي واحدهاي تصميم گيرنده متجانس بكار مي رود. كارايي نسبي هر واحد تصميم گيرنده تابعي از ورديها و خروجيهاي آن واحد است. اما در برخي از موقعيتهاي واقعي ديده مي شود كه واحد تحت ارزيابي خود چند كار متفاوت انجام مي دهد يا به چند مولفه متفاوت تقسيم مي شود. در چنين موقعيتهايي وروديها بين مولفه هاي واحد تقسيم شده و هر كدام از مولفه ها خود داراي خروجي مختص به خود مي باشند. در اين موارد با به كار بردن مدلهاي DEA استاندارد، ميزان ناكارايي مولفه ها را نمي توانيم تحليل كنيم. از اين رو ارزيابي كارايي مولفه اي با مدلسازي خاص خود مطرح مي گردد كه به آن MCDEA مي گويند. در اين مقاله، به ارزيابي واحد نگهداري و تعميرات شركت شاسي ساز از مجموعه گروه بهمن در 4 دوره 6 ماهه با استفاده از تحليل پوششي داده ها ارزيابي گرديد. در آن از شاخصهاي خروجي نظير: MTBF,OEE و MTTR استفاده شده است. همچنين در اين مدل عواملي همچون نيروي انساني هزينه ها و نوآوري به عنوان ورودي در كارايي هر كدام از مولفه هاي واحد و نيز كارايي تجمعي مورد بررسي قرار گرفته اند پس از مدلسازي و ارزيابي ميزان ناكارايي هر يك از مولفه ها مشخص و تجزيه و تحليل گرديد است.