«بازتاب مرگ ارادي در منطق‌الطير»

Reflection of Deliberate Death in ManteghulTair

از منظر اهل عرفان، مرگ آغاز حيات بي مرگ است. اين مهم نه تنها در مرگ اضطراري و اجباري بلكه در مرگ اختياري و ارادي نيز صادق مي‌باشد. ‌‌اگر در مرگ اضطراري روح اجباراً از قيد جسم، رها و به ملاقات حق نايل مي‌گردد در مرگ ارادي با اراده و خواست سالك طريق حق و قبل از فرا رسيدن اجل اين امر به وقوع مي‌پيوندد. عطار نيشابوري در منطق‌الطير خود كه شرح سفر دشوار سالك در شاهراه وصول به حق است اذعان داشته كه تنها آنان كه وجودشان از آلايش‌هاي نفساني و رذايل اخلاقي صيقل يافته و آينه حق‌نما شده‌اند رخصت حضور به بارگاه حق مي‌يابند و در مي‌يابند كه حقيقت مطلقه با ايشان يكي است و در ميانشان انفصالي نيست و در اين راه عنايت و دستگيري حضرت حق و تبعيت از پيشوا و رهبري كاردان و راه‌شناس، جد و جهد طالبان و جويندگان مقصود را ثمر مي‌بخشد.

From mystical followers’ point of view death is the beginning of a never ending life. This is true not only for forceful and emerging death but also for deliberate and optional one. If in unpredictable death one’s soul is forced to leave the body and meet the Almighty, in deliberate death, before one’s destined death arrives it is done through the mystic’s own wish and will power. Attar Neyshaboori has explained in his book called ManteghulTair the hard journey of the mystic on the main path toward God and has admitted that only those whose entities are refined and polished from the spiritual contaminants and moral impurities and reflect truth will be allowed to be present before God while at the same time they find out that they have become a part of absolute truth and are not detached from any more, and on this way the assistance and contribution of the Almighty as well as following the leader who knows the way will make the endeavor and strife of those seeking God fruitful. Key words: Attar; ManteghulTair; Deliberate death; Spirit; Moral impurities.