رواداري ( تلورانس) در نظام بين المللي حقوق بشر

انگليسي

واداري از مهم ترين و در عين حال پيچيد هترين مفاهيم در حقوق بشر بين الملل است رواداري را يكي از ارزش هاي بنيادين و اساسي در كلي? ه ي روابط بي نالمللي اعلاميه هزاره ي سران ملل متّحد قرن بيست و يك قلمداد كرده اس ت. ظهور و بروز مظاهر جديد نارواداري در ساليان اخير نيا ز به رواداري را به ضرورتي غير قابل اجتناب مبد ? ل كرده اس ت. صر فنظر از معاني متفاوت رواداري حوزههاي مختلف فلسفي، مذهبي و سياسي، رواداري را در مفهوم عام و به طور كلّي، مي توان فرمول متم ? دنانه ي همزيستي مسالمت آميز افراد بشر را كه در ديدگاه ها، عقايد، اعتقاد ات و ساير ويژگ يهاي هستند، در كلي?ه ي مراودات و مناسبات اجتماعي دانست. « متفاوت » خود اين مفهوم به گونه ي غير قابل انكاري با تكثّر انديشه و رفتارها همراه بوده و تكثّرگرايي ب ه ويژه تكثّرگرايي فرهنگي پايه و اساس مفهوم رواداري را تشكيل مي ده د. به لحاظ تاريخي، مفهوم مدرن رواداري در آغاز عصر كنوني توسعه و ترقّي يافت، ا ? ما سوابق اندك و در عين حال مه ? م ي از آن را در دوران باستان نيز مي توان يافت، به گونهاي كه در موارد متع ? ددي نويسندگان جديد از آن الهام گرفتهاند. ا ? ما آنچه مسلّم است اينكه رواداري در ابتدا مفهومي كاملاً اخلاقي داشت و محدود به پذيرش ح ق انتخاب مذهب از سوي فرد و عمل به آن بوده است، ا ? ما بعدها پس از قرن 18 مفهوم آن بسط يافت و به معني احترام به هرگونه اعتقاد، خواه مذهبي يا سياسي، تغيير كرد. مفهوم رواداري از يك سو مبتني بر شناخت حقوق ديگران و احترام به شخص ? يت و هو ? يت آنان در عين داشتن تفاوت در اعتقادات، فرهنگ، زبان و... است و زمينهساز گف توگو و تبادل انديش هها در فضاي ي آكنده از احترام متقابل مي باشد. ارزش هاي اجتماعي و سياسي نوين كه هنجارهاي بين المللي در زمين ه ي حقوق بشر از آ نها نشات گرفتهاند، در ابتدا به واس طه ي نياز به رواداري به عنوان اساس يترين شرط براي حفظ نظم اجتماعي تحت قاعده درآمدهاند. از سوي ديگ ر، مفهوم رواداري، تبليغ و گسترش آن، به واس طه ي آموزش، عاملي اساسي در برقراري صلح ميان افراد، گروه ها، ملّت ها و دولت ها مي باشد. نقش كليدي آموزش رواداري به منظور دستيابي به صلح به وضوح در اعلامي ه ي جهاني حقوق بشر، اعلاميه ي اصول رواداري و برنامه و طرح اقدام فرهنگ صلح مورد اشاره واقع شده است.