تزريق در شعر عصر صفوي

Tazrigh in Poem of the Safavidera

یكی از موضوعات مهم تحقیقات ادبی بررسی عوامل ظهور و افول سبك‌هاست كه معمولاً در فضای رابطه‌ای دوجانبه میان جامعه و ادبیات پدید می‌آیند و از میان رفتنشان نیز حاصل دگرگونی همین فضاست. در شعر فارسی عصر صفوی، با سبكی به نام «تزریق» مواجهیم كه گرچه در عرصة ادبیات، دوام چندانی نداشت، اما به هر حال، شاعران این سبك، بخشی از تاریخ ادبیات ایران را به خود اختصاص داده‌اند. تزریق را می‌توان از جهت داشتن وجوه اشتراك فراوان، همسان با مكتب ادبی غربی دادائیسم دانست. در این مقاله، ضمن بررسی سبك تزریق به‌مثابة سبك ادبی و زمینه‌های پدید‌آمدن آن، همسانی‌هایش را با دادائیسم بررسی كرده‌ایم.

One of the main scopes of literary criticism is the investigation of reasons for emergence and abrogation in the literary style. Literature has a mutual relationship with the political, social and cultural situation of any country. Thus, some literary stylesare abrogated sooner than others. Tazrigh (atype of parody) emergedduring the Safavidera. It was a kind of poem that failed to survive; however, it is part of the Iranian literature, which is very similar to Dadaism. It is called Tazrigh. In this article, we attempt to scrutinize Tazrigh (as a literary style) and study those factors that caused its emergence. Finally, we compare Tazrigh with Dadaism and discuss their similarities.