درآمدي بر مطالعات تطبيقي هنر در مقام يكي از گونه هاي مطالعاتي حوزه پژوهش هنر

چكيده مطالعات تطبيقي هنر بهعنوان يك گونه مطالعاتي، مورد اقبال بسياري از دانشجويان و محققان رشتههاي مختلف هنري قرار گرفته و سهم زيادي از مطالعات پژوهش هنر را در قالب مقاله، پاياننامه و كتاب به خود اختصاص داده است. همين مهم نيز تحقيق و پژوهش در باب چيستي و چگونگي شناختشناسي، ضرورت و پيشينه دانشهاي تطبيقي و بهخصوص دانش تطبيقي در حوزه هنر را ايجاب ميكند. اين در حالي است كه كيفيت و سابقه كاربست اين شيوه تحقيقاتي در ميدان هنرها، نياز به پژوهشهاي دامنهدار و گسترده دارد. اين مقاله بر آن است تا ضمن كمك به پر نمودن خلا مطالعاتي موجود، اينگونه مطالعاتي را در مقام يكي از اشكال متنوع خوانش و بررسي آثار هنري و بهطور نظاممند معرفي نمايد و دلايل لزوم پژوهشهاي تطبيقي در عرصه هنرها را تشريح كند. در اين مقاله ابتدا «شناختشناسي تطبيقي» بهعنوان مفهومي در مقابل «شناختشناسي كلاسيك» علوم انساني توضيح داده ميشود؛ سپس زمينههاي اجتماعي و تمدني ظهور دانشهاي تطبيقي با توجه ويژه به تحولات «جهانيشدن» مورد بررسي قرار ميگيرد؛ و در پايان، با اشاره به آسيبها و مشكلاتي كه پديده جهانيشدن براي زندگي اجتماعي و همينطور فردي بهبار آورده است، مطالعه تطبيقي بهعنوان راهكاري در بهدست آوردن شناخت هرچه بيشتر و كاملتر از هويتهاي فرهنگي و هنري جوامع مطرح ميگردد.