تأثير ربوكستين در درمان افسردگي كودكان و نوجوانان: يك مطالعه كلينيكي آينده‌نگر

The effect of reboxetine in the treatment of depression in children and adolescents

اختلالات افسردگی كودكان و نوجوانان مزمن و پرعارضه می‌باشند. در درمان دارويی افسردگی خصوصاً ضد افسردگی‌های اختصاصی دستگاه نورآدرنرژيك در اين طيف سنی مطالعات كمی صورت گرفته است. ربوكستين مهاركننده اختصاصی بازجذب نوراپی‌نفرين بوده و در اين مطالعه تأثير ربوكستين در درمان افسردگی كودكان و نوجوانان بررسی شد. روش بررسی: بيست دختر و پسر 17-7 ساله كه طبق ملاكهای چهارمين راهنمای تشخيصی و آماری بيماريهای روانی اختلال افسردگی اساسی يا كج خلقی داشتند به صورت كارآزمايی بالينی قبل و بعد به مدت هشت هفته ربوكستين گرفتند. نمونه‌گيری به روش آسان و مصاحبه بالينی بر مبنای فهرست كيدی برای اختلالات عاطفی و اسكيزوفرنی كودكان سنين مدرسه (K-SADS) انجام گرفت. ربوكستين به ميزان يك (ميلی‌گرم در روز) شروع شده و حداكثر به شش ميلی‌گرم در روز ‌رسيد. بيماران از لحاظ تغيير در علائم افسردگی با مقياس افسردگی كودكان و تغيير در عملكرد كلی با مقياس ارزيابی كلی كودكان ارزيابی و پرسشنامه عوارض دارويی نيز استفاده شد. داده‌ها با آمار توصيفی شامل فراوانی و درصد، ميانگين و انحراف معيار و آمار تحليلی شامل آزمون ANOVA با اندازه‌های تكراری تجزيه و تحليل شد. يافته‌ها: اگر چه نمره مقياس افسردگی كودكان حدود 69/32% كاهش يافت ولی معنی‌دار نبود (39/0=p). زير مقياس عدم كارآيی كاهش معنی‌داری داشت (006/0=p). عملكرد كلی تغيير معنی‌داری نداشت (2/0p=). بيشتر عوارض خفيف تا متوسط بوده و گذرا بودند. شايع‌ترين عوارض، كاهش اشتها و خواب‌آلودگی بود. نتيجه‌گيری: ربوكستين در كودكان و نوجوانان افسرده نسبتاً خوب تحمل شده و احساس عدم كارآيی را در آنها بهبود می‌بخشد ولی همه علائم افسردگی را كم نمی‌كند. مطالعات دوسوكور، مقايسه با دارونما و گروه شاهد فعال و با حجم نمونه بزرگتر لازم است.

Background: Depressive disorders in children and adolescents are chronic and highly morbid. Few studies are carried out on antidepressant drugs for depressed youths, especially specific noradrenergic agents. Reboxetine is a selective norepinephrine reuptake inhibitor. This study was designed to evaluate the effect of reboxetine in childhood and adolescent depression. Methods: Twenty patients of both genders, aged 7-17 years old, with major depressive or dysthymic disorders, as classified by the fourth edition of the Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders (DSM-IV), participated in an 8-week clinical trial before-after study of reboxetine. Clinical semistructured interviews, based on the Kiddie Schedule for Affective Disorders and Schizophrenia for School-Aged Children (K-SADS), were carried out. Reboxtine was initiated at a dose of 1 mg/day and increased up to 6 mg/day. Patients were assessed for changes in: depressive symptoms using the Childrenʹs Depression Inventory (CDI) and global functioning by the Childrenʹs Global Assessment Scale (C-GAS). Side effect questionnaire was also administered. Results: There was a significant decrease in the ineffectiveness subscale (C factor) of CDI (p=0.006). Although the CDI scores decreased by 32.69%, this change was not significant (p=0.39). No significant change in C-GAS (p=0.2) was observed. Adverse effects were relatively mild to moderate and transient. The most common adverse effects were decreased appetite and sedation. Conclusions: Reboxetine is relatively well tolerated and improves feelings of ineffectiveness among depressed children and adolescents; however it does not improve all depressive symptoms. Double-blind, placebo and active comparator controlled studies and larger sample sizes are indicated.