فروش اضطراري كالا در كنوانسيون بيع بين‌المللي كالا (1980 وين) و حقوق ايران

Emergency Sale of Goods under CISG Vienna Convention 1980 and Iranian Law

فروش اضطراري تكليفي است كه بر يك طرف قرارداد كه كالاي طرف ديگر را در اختيار دارد تحميل مي‌شود و براساس آن در صورت به وجود آمدن وضعيت فوق‌العاده مثل فساد كالا، وي مكلف به فروش كالاي طرف ديگر است. اين نهاد هم در كنوانسيون بيع بين‌المللي كالا1980وين و هم در نظام حقوقي ايران به رسميت شناخته شده است؛ اما در حقوق ايران نويسندگان كم‌تر در مورد اين موضوع به مطالعه و بررسي پرداخته‌اند. در اين مقاله سعي بر اين است تا با بررسي تطبيقي، اين نهاد را مورد مطالعه و پژوهش قرار دهيم. به عقيده نگارندگان در صورت وجود شرايط لازم براي استفاده از فروش اضطراري، اين نهاد قابليت به‌كارگيري در عقود ديگر غير از موارد مصرح در قانون را دارد و مي‌توان از اين نهاد به‌عنوان يك نهاد حمايتي در قراردادهاي ديگري كه كالاي يك طرف به صورت غيرغاصبانه در اختيار طرف ديگر قرار دارد استفاده شود.

An emergency sale is an obligation imposed upon the party who possesses the goods of the other contracting party. In case of an extra ordinary situation such as perishable goods, he has the duty to sell such goods in his possession. This legal institution is being adopted both in Vienna 1980 Convention on International Sale of Goods (CISG) and Iranian Law. However, in Iranʹs law, this issue has not been studied as much. This paper makes efforts to do a comparative study of this legal theory. The author is in the opinion that, in case of existing of all requirements of an emergency sale, this institution is capable of being used in other contracts as stipulated in the law of Iran; this notion may be used as protective means in contracts for the goods, which are lawfully in the hands of the other party.