سنجش و ارزيابي سطوح برخورداري مناطق شهري كلانشهر تهران با استفاده از تكنيك TOPSIS

يكي از مباحـث عمده و اساسي در نظام برنـامه ريزي جامع،مساله توسعه موزون و هماهنـگ است كه در قالب توسـعه مناطق يك جامعه مطـرح مي گردد.بكارگيري معيارها و روشهاي كمي به منظور سطح بندي سكونتگاه ها در سيستم فضايي مناطق شهري از سويي منجر به شناخت ميزان نابرابري نقاط سكونتگاهي و از سوي ديگر معيـاري براي تلاش در زمينه كاهـش و رفع نابرابري هاي موجود ميان آنها مي گردد. هدف اين مقاله،سنجش و ارزيابي سطـوح برخـورداري مناطق22گانه كلان شـهر تهران در جهت نزديك شـدن به عدالت اجتماعي،توسعه فضايي و دستيابي به ميزان نابرابري هاي منطقه اي از لحاظ شاخص هاي مورد بررسـي است.روش پژوهـش توصـيفي و تحليلي است. 42 متغير انتخابي از طريق مدل آنتروپي شانون وزن دهي شده و از مدل كميTOPSISبراي رتبه بندي اسـتفاده گرديد. در ميان مناطق شهري كلان شهر تهران برخوردارترين منطقه به لحاظ توسعه يافتگي،منطقه 5 با ضريب اولويت 0.584و فروبرخوردارترين، منطقه 17 با ضريب اولويت0.256مي باشد.