رويكرد كلامي و فلسفي خير و شر

رويكرد اشاعره نسبت ‌به مساله شرور، نيست انگارانه و رويكرد متكلمان معتزلي شيعي پيش از خواجه‌نصير، هستي انگارانه بوده است؛ اما پس از وي، ديدگاه آنان متفاوت بوده است. از ميان فيلسوفان، فارابي نخستين كسي است كه به اين مساله پرداخته، ميان شرور طبيعي و ارادي تفاوت گذاشته است. پس از او ابن‌سينا با نگاه نيستي انگارانه بصورت مفصل با تشقيق شقوق و بيان احكام هر‌كدام بصورت جداگانه به اين مساله پرداخته است. بعد از وي، بيشتر فيلسوفان متاثر از وي بوده‌اند؛ البته ملا‌صدرا در مفاتيح‌الغيب، ديدگاه نيستي-انگارانه فيلسوفان را به چالش كشيده، ديدگاه عرفا را برگزيده است.