شناسايي و ارزيابي گستره هاي فضايي فقر شهري در شهر يزد

محيط­ هاي شهري، سيستم­هاي پيچيده با پديده­هاي پيچيده، روابط و تعاملات متعدد بين اجزا هستند. فقر نيز يكي از اين پديده­هاي پيچيده است كه طي دهه­هاي اخير در مراكز شهري مهم­ترين معضل اجتماعي ـ اقتصادي محسوب مي­شود و به واسطه اثرهاي سوء آن، جلوگيري از گسترش اين پديده، شناخت دقيق پهنه­هاي فقير در شهرها را طلب مي كند. در همين راستا، اين پژوهش با شناخت دقيق­تر وضعيت تبلور فضايي فقر در محلات شهر يزد، در پي يافتن راهكار­ها و برنامه­ريزي­هاي اصولي به منظور انتخاب گام­هاي سنجيده است تا ضمن كاهش معضل­هاي موجود، با گشايش دريچه­هاي جديد به بحث فقر شهري، زمينه را براي سياستگذاران، برنامه ريزان و مديران شهري در تصميم گيري هاي مربوط به كاهش مشكلات فقر و محروميت در محلات شهري، فراهم كند. نوشتار حاضر از نظر هدف رويكردي كاربردي ـ توسعه­اي را در پيش گرفته است و از نظر روش توصيفي ـ تحليلي به شمار مي رود كه پس از تشريح مفهوم فقر و فقر شهري با روش كتابخانه­اي، به كمك داده­هاي بلوك­هاي آماري سال 1385 با محاسبه 15 شاخص در قالب سه متغير عمده اقتصادي، اجتماعي و كالبدي، به شناخت و تحليل توزيع فضايي فقر در محلات شهر يزد اقدام كرده است. براي دستيابي به هدف فوق، محلات شهري با استفاده از روش هاي ويكور و آنتروپي شانون سطح­بندي شدند و پس از آن نقشه توزيع فقر ترسيم شد. نتايج حاصل نشان مي­دهد كه 2/12 درصد از محلات شهر يزد خيلي فقير، 5/19 درصد فقير، 8/26 درصد متوسط، 6/36 درصد مرفه هستند و فقط 9/4 درصد در سطح خيلي مرفه قرار دارند.