بررسي ايتلاف‌هاي سياسي در جمهوري اسلامي ايران

در بررسي كلي از تحولات سياسي ـ اجتماعي دوره جمهوري اسلامي، به‌طور كلي مي‌توان نوعي ناپايداري همگرايي‌ها را در مناسبات و روابط ميان نخبگان، كنشگران، گروه‌ها و جمعيت‌هاي سياسي، مشاهده نمود. البته ناپايداري موجود در دهه اول جمهوري اسلامي را بايد بر اساس شرايطي چون نوپا بودن جامعه انقلابي و همچنين بروز جنگ تحميلي تحليل كرد. اما دهه دوم و سوم، وضعيت به گونه ديگري است و در اين دو دهه به‌تدريج، ايتلاف‌هاي شكل گرفته در ميان گروه‌هاي انقلابي و اسلام‌گرا، دچار گسست مي‌شوند و گروه‌بندي‌ها و ايتلاف‌هاي جديدي از داخل آنها شكل مي‌گيرند كه داراي ويژگي‌هاي جديدي هستند.