بررسي تأثير مدارس هوشمند بر اضطراب رايانه، خودتنظيمي و عملكرد تحصيلي دانش‌آموزان دبيرستاني و مقايسه آن با مدارس غير هوشمند

The Effect of Smart Schools on Computer Anxiety, Self-regulation and Academic Performance of High School Students Comparing with Non-Smart Schools

هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر مدارس هوشمند بر اضطراب رایانه، خودتنظیمی و عملكرد تحصیلی دانش‌آموزان دبیرستانی و مقایسه آن با مدارس غیر هوشمند بود. بدین منظور با بهره‌گیری از روش علی- مقایسه­ای، اطلاعات با استفاده از 3 پرسشنامة اضطراب رایانه CARS، خودتنظیمی بوفارد و عملكرد تحصیلی درتاج جمع‌آوری شد. جامعة آماری شامل كلیة دانش­آموزان پایۀ اول دبیرستان شهر یزد در سال تحصیلی92-1391 بود. نمونة پژوهش شامل 102 دانش­آموز مدارس هوشمند بودند كه به روش تمام­شماری و 102 دانش­آموز مدارس غیرهوشمند كه به شیوة همتاسازی (بر اساس جنس، تحصیلات والدین و وضعیت اقتصادی) انتخاب شدند. تجزیه و تحلیل داده­ها در دو سطح توصیفی و استنباطی انجام شد. در سطح توصیفی با استفاده از مشخصه‌های آمار توصیفی و در سطح استنباطی از آزمون t و ضریب همبستگی پیرسون استفاده شد. یافته­ها نشان دادند كه بین مدارس هوشمند و غیر هوشمند در متغیرهای اضطراب رایانه، خودتنظیمی و عملكرد تحصیلی تفاوت وجود دارد. بین متغیرهای خودتنظیمی و عملكرد تحصیلی رابطة مثبت و معناداری وجود دارد، بین متغیرهای خودتنظیمی و اضطراب رایانه رابطة منفی و معناداری وجود دارد و بین اضطراب رایانه و عملكرد تحصیلی رابطة معناداری به­دست نیامد. در نتیجه كاربرد فناوری جدید در مدارس هوشمند می­تواند بسیاری از مشكلات آموزشی را حل كند.

The present research aimed at investigating the effect of smart schools on computer anxiety, self-regulation and academic performance of high school students comparing with that of non-smart schools. Causal-comparative method of research was used. The instruments used for collecting the data were computer anxiety (CARS), self-regulation and Dortaj academic performance. The population was all Yazd first grade high school students in the academic year of 2012-2013. The sample consisted of 102 smart school students that were selected through complete enumeration method and 102 non-smart students selected by matching (matched by gender, parental education and socioeconomic status). Data analysis was performed via both descriptive (descriptive statistics indicators) and inferential statistics (t-test and Pearson’s correlation coefficient). The results showed that there was a difference between smart and non-smart schools in computer anxiety, self-regulation and academic performance. There was a positive significant correlation between self-regulation and academic performance variables, a negative correlation between self-regulation and computer anxiety and no significant correlation between computer anxiety and academic performance. Concluding, the application of new technologies in smart schools can solve many educational problems