تخمين پارامترهاي تابع تغييرپذيري درون صنعتي حاشيه سود و ارزيابي درجه تمركز در صنايع كارخانه اي ايران براساس رويكردU ديويس

هدف از اين پژوهش بررسي درجه تمركز و قدرت بازاري در صنايع كارخانه اي ايران مي باشد. در اين تحقيق به منظور ارزيابي درجه تمركز صنعتي از رهيافت «تابع تغييرپذير درون صنعتي حاشيه سود» و رويكرد U ديويس استفاده شده است. در اين رويكرد، وزن متغير توزيع نابرابري صنايع (كشش توزيع نابرابري) به صورت برونزا نبوده و براساس رهيافت پارامتريك و به صورت درونزا تعيين مي شود. داده هاي بكار رفته در اين پژوهش شامل اطلاعات مرتبط با اجزاي تابع هزينه ترانسلوگ و توابع سهم هزينه نهاده، سهم بازاري بنگاه ها، تعداد بنگاه ها و قيمت محصولات 23 صنعت كد دو رقمي ISIC در دوره 88-1375 مي باشد. يافته هاي تحقيق نشان مي دهد كه «كشش توزيع نابرابري سهم بازاري»در صنايع كارخانه اي ايران كمتر از 5/ 0 مي باشد و بر اين اساس مي توان دريافت سهم بازاري بنگاه هاي صنعت، نسبت به ورود بنگاه-هاي جديد، تقريباً حساس است. نتايج تحقيق نشان مي دهد ميانگين شاخص تمركز U ديويس صنايع كارخانه اي كشور 038/ 0 مي باشد و بيشترين درجه تمركز ديويس محاسبه شده در صنايع كشور به «صنعت توليد محصولات از توتون و تنباكو» با مقدار تمركز 616/ 0، اختصاص دارد و همچنين كمترين ميزان تمركز ديويس مربوط به «صنعت توليد محصولات پلاستيكي» و «صنعت ساير محصولات كاني غيرفلزي»مي-باشد.