تعهد به تغيير: نقش حمايت، اعتماد، عدالت و عاطفه

مقدمه و هدف: پژوهش ها نشان مي دهد كه فقدان تعهد به تغيير يكي از مهمترين عوامل ايجاد ناكارآمدي تغييرات است. تعهد به تغيير نيرويي است كه منجر به درگيرشدن فرد در فرايندهاي لازم براي موفقيت تغيير مي شود. در پژوهش حاضر مدل تحليل مسير بين حمايت سازماني، حمايت سرپرست از تغيير، اعتماد به سرپرست، عدالت، عاطفه مثبت و تعهد به تغيير بررسي شده است. روش و ابزار: اين پژوهش توصيفي و از نوع رابطه اي است. نمونه پژوهش شامل ۴۶۳ نفر از كاركنان شركت پالايش و پخش اصفهان بودند كه به طور تصادفي طبقه اي انتخاب شده اند و به ابزارهاي پژوهش شامل پرسشنامه هاي حمايت سازماني و سرپرستي ادراك شده، اعتماد، عدالت تعاملي و رويه اي، عاطفه مثبت و تعهد به تغييرپاسخ دادند. براي تحليل داده ها از روش هاي آمار توصيفي، تحليل مسير و تحليل بوت استراب استفاده شد. يافته ها: تحليل بوت استراب نشان داد كه حمايت سرپرست از تغيير، عدالت رويه اي و عدالت تعاملي متغيرهاي واسطه اي بين اعتماد ، حمايت سازماني و تعهد هنجاري به تغيير هستند. نتيجه گيري: بر اساس يافته ها مديران و سازمان ها به افزايش اعتماد، حمايت، عاطفه مثبت و عدالت براي ايجاد تعهد به تغيير توصيه شدند.