تبيين نقش سكوت سازماني و شادي در كار در كاهش فرسودگي شغلي كاركنان

ازجمله عناصري كه باعث مي­شود تا كاركنان از ناهنجاري، استرس و احساس فرسودگي شغليرنج برده و از انگيزه پاييني برخوردار شوند، نبود محيط كاري شاد و رضايت بخش و همچنين عدم تمايل كاركنان براي تسهيم اطلاعات و نظرها و در نهايت، نفوذ فرهنگ سكوت در سازمان است. ازاين رو هدف پژوهش حاضر، بررسي و شناخت ابعاد سكوت­سازماني وشادي­دركار و تبيين و تاثير آنها در فرسودگي­شغلي كاركنان است. پژوهش حاضر از نوع توصيفي- پيمايشي است كه به روش ميداني اقدام به جمع آوري اطلاعات شده است. جامعه آماري پژوهش، كليه كاركنان شركت مخابرات با تعداد 500 كارمند است كه به شيوه نمونه­گيري تصادفي ساده تعداد 141 كارمند به عنوان نمونه انتخاب شده اند. ابزار مورداستفاده براي جمع­آوري داده­ها، پرسشنامه­ است كه پايايي آن با آلفاي كرونباخ محاسبه شده است. تجزيه و تحليل داده­هاي پژوهش با استفاده از تكنيك مدل­سازي معادلات ساختاري و نرم افزار ايموس انجام شده است. يافته­هاي پژوهش نشان مي­دهد كه سكوت­سازماني بر فرسودگي­شغلي تاثير مثبت و بر شادي­دركار تاثير منفي و معني­داري دارد. همچنين شادي­دركار مي­تواند ارتباط بين سكوت­سازماني و فرسودگي­شغلي را تحت تاثير قرار داده و به كاهش فرسودگي­شغلي كاركنان منجر شود.