اثر تنش شوري بر برخي شاخص هاي تبادلات گازي برگ در چهار رقم زيتون

افزايش شوري و كاهش كيفيت آب آبياري در برخي مناطق ايران سبب كاهش كشت و گسترش درختان زيتون شده است. شناسايي ژنوتيپ ها و ارقام زيتون متحمل به شوري از طريق تعيين پارامترهاي فتوسنتزي، كارايي آب برگ و ميزان كلروفيل نسبي برگ اهميت زيادي در برنامه هاي گسترش كشت درختان زيتون دارد. به همين دليل به منظور بررسي تحمل به شوري چهار رقم زيتون (آميگدال، دكل، شيراز و زرد) پژوهشي گلخانه اي به صورت فاكتوريل در قالب طرح پايه كاملا تصادفي در چهار سطح شوري (0، 100، 150 و 200 ميلي مولار كلريد سديم) انجام گرفت. نتايج نشان داد كه با افزايش شوري فتوسنتز، هدايت روزنه اي، ميزان تعرق،كارايي آب برگ، ميزان كلروفيل نسبي برگ به طور معني داري كاهش و ميزان دي-اكسيدكربن زير روزنه اي افزايش يافت. مقايسه ميانگين ها همچنين نشان داد تفاوت معني داري بين ارقام در فاكتورهاي اندازه گيري شده وجود دارد. در مجموع يافته هاي تحقيق بيانگر اين بود كه ارقام زرد و شيراز نسبت به دكل و آميگدال مقاومت بيشتري به غلظت هاي بالاي كلريد سديم داشتند.