شناسايي مايكوباكتريوم هاي بالقوه بيماري زاي جدا شده از سيستم هاي آب هاي شرب تهران

Identification of potentially pathogenic Nontuberculous mycobacteria isolated from drinking water systems in Tehran

سابقه و هدف: مايكوباكتريوم هاي غير سلي به طوري وسيعي در محيط پراكنده اند و از نمونه هاي محيطي جدا مي شوند. بسياري از گونه هاي آن ها به عنوان باكتري هاي بيماري زا براي انسان شناخته مي شوند. هدف اين مطالعه جداسازي و شناسايي مايكوباكتريوم هاي غيرسلي جدا شده از آب هاي سيستم شهري تهران بود. مواد و روش ها: از 22 منطقه شهري شهر تهران تعداد 44 نمونه آب برداشت گرديد. از هر منطقه دو نمونه آب بررسي شد. يك ليتر آب در بطري هاي استريل جمع آوري و به آزمايشگاه منتقل شد. بعد از تغليظ نمونه هاي آب با استفاده از سيستم فيلتراسيون، با استفاده از NaOH و SDS رسوب نمونه هاي آب آلودگي زدايي و كشت داده شد. ايزوله هاي مايكوباكتريومي جدا شده با استفاده از روش تعيين توالي ژن rpoB مورد شناسايي قرار گرفتند. يافته ها: تمامي نمونه آب هاي مورد استفاده از نظر كشت مثبت بودند. سه نمونه آب داراي دو نوع مختلف كلني مايكوباكتريوم غير سلي بود در حالي كه بقيه نمونه ها يعني 41 نمونه داراي فقط يك نوع كلني خالص مايكوباكتريوم بودند. آلودگي محيط هاي كشت 1% بود. تعداد 47 ايزوله مايكوباكتريومي در مجموع جدا سازي گرديد. بر اساس تعيين توالي ژن rpoB گونه هاي مايكوباكتريوم سيميه، مايكوباكتريوم فورچيتيوم و مايكوباكتريوم گوردونه شايع ترين ها بودند. نتبجه گيري: در اين مطالعه نشان داده شد كه در آب هاي شرب مايكوباكتريوم ها وجود داشته و جمعيت انساني با اين گروه از باكتري ها مدام در تماس است. مطالعات تكميلي مي تواند مشخص شدن نقش اين باكتري ها در كيفيت آب هاي شرب كمك نمايد.

Aim and Background: Nontuberculous mycobacteria (NTM) are widely dispersed in the environment and are commonly isolated from environmental sources. Several species of environmental mycobacteria have been known to be important as human pathogens. The aim of this study was the isolation and molecular identification of NTM recovered from Tehran drinking water samples. Material and Methods:: From 22 different municipality regions of Tehran, 44 water samples were collected and passed through 0.45 ?m filters. Filters were rinsed, treated with NaOH and SDS and transferred onto Lowenstein-Jensen medium. The isolates were subjected for molecular identification by sequencing rpoB gene. Results: All of the collected waster samples were positive for NTM. Three samples had two types of NTM while the rest had one NTM isolate in pure culture. Contamination rate was 1%. Total of 47 isolates were isolated. Using rpoB gene sequencing M. simiea, M. fortuitum and M. gordonae were most frequent encountered species. Conclusion: Our findings showed NTM are the most common inhabitant bacteria in drinking water systems. This study provided impotent evidence about distribution of NTM in environmental sources.