اثر بي‌حسي گيرنده‌هاي پوست ستون فقرات بر تحريك‌پذيري موتورنورون‌ها و ريكاوري رفلكس Hعضلات سوليوس و گاستروكنميوس

The anesthesia effect of vertebral column skin receptors on the motoneuron excitability and H-reflex recovery in Soleus and Gastrocnemius muscles

زمينه و هدف: در مورد نقش گيرنده­های پوستی در تحريك­پذيری موتورنورون­های نخاعی، اختلاف نظر­های فراوانی وجود دارد. هدف مطالعه حاضر بررسی تحريك­پذيری موتورنورون­های نخاع و تغييرات منحنی ريكاوری رفلكس H عضلات سولئوس و گاستروكنميوس بعد از اعمال بی­حسی موضعی بر پوست ستون فقرات است. روش بررسی:30 زن داوطلب سالم غيرورزشكار با ميانگين سنی (11/3 ± 20/27) در دو جلسه جداگانه مورد بررسی قرار گرفتند. منحنی ريكاوری رفلكسH عضلات گاستروكنميوس و سولئوس، قبل از مداخله و 15 دقيقه پس از اعمال بی­حسی (محلول ليدوكائين 10%) يا بی­حسی پلاسبو (آب) ، با دو شدت تحريك Hmax 30 و 100% و اينتروال­های 202-1 ميلی­ثانيه ثبت شد. پس از استخراج دامنه پاسخ­های H1 و H2و رسم منحنی ريكاوری، دامنه و اينتروال قله (زمان ظهور قله) ، سطح زير منحنی و آستانه تسهيل اوليه و ثانويه محاسبه و آناليز شد. يافته­ها: پس از اعمال ليدوكائين،آستانه درك حسی پوست ستون فقرات افزايش معنی­دار نشان داد (05/0 >P). قله و سطح زير منحنی تسهيل اوليه كاهش معنی­دار نشان داد كه به دليل افزايش معنی­دار پاسخ H1. بود (05/0 >p). آستانه تسهيل ثانويه نيز در دو عضله گاستروكنميوس و سولئوس كاهش معنی­دار نشان داد(05/0 >P). نتيجه­گيری: نتايج نشان داد كاهش فعاليت گيرنده­های پوست پس از بی­حسی می­تواند موجب افزايش تحريك­پذيری موتورنورون­ها و تسهيل ريكاوری رفلكس  Hشود. به نظر می­رسد كه استفاده از تحريكات الكتريكی زوج و رسم منحنی ريكاوری رفلكس H روش مناسبی برای بررسی تأثير مداليته­های فيزيوتراپی بر تحريك­پذيری موتورنورون­های نوع اول و دوم باشد. كليد واژه ها: منحنی ريكاوری رفلكس H، بی­حسی موضعی، سرما، تحريك­پذيری موتورنورون.

Background and Aim: There are many disputes concerning the role of skin receptors on excitability of spinal motoneurons. The purpose of the present study is to evaluate the motoneuron excitability and H-reflex recovery curve of Soleus and Gastrocnemius muscles after application of local anesthesia on the skin of vertebral column. Materials and Methods: Thirty healthy non-athlete female volunteers with a mean age of 27.20 ± 3.11 years old, were tested in two separated sessions. The H-reflex recovery curve of Soleus and Gastrocnemius were recorded before intervention and 15 minutes after the application of anesthesia (lidocaine 10%) or placebo anesthesia (water), with two excitation intensity of 30% and 100% of Hmax and interval interpulses of 1-202 ms. After extraction the amplitude of H1 and H2 response and fitting the recovery curve; their amplitude and interval of the peak, area under the curve and, thresholds of the early and secondary facilitation were calculated and analyzed. Results: After application of lidocaine, the sensory threshold of the vertebral column skin increased significantly. Due to a significant increase in H1 amplitude, peak, and area under the curve of the early facilitation showed a significant decrease (p<0.05). Threshold of the secondary facilitation showed a significant decrease in the Gastrocnemius and Soleus muscles (p<0.05). Conclusion: The results suggest that decrease of skin receptors activity after anesthesia can facilitate motoneurons excitability and H-reflex recovery. It seems that using the method of paired stimulation and H-reflex recovery curve may be useful to investigate the effect of physical therapy modalities on the fast and slow motoneuron excitability. Keywords: H-reflex recovery curve, Local anesthesia, Cooling, Motoneuron excitability.