قرائت نقش خيابان در شهر

خوانش «شهر» مي تواند اقدامي بي پايان و كتابي بي انتها به نظر آيد. با وجود اين، همه ما براي انجام موثر وظايف خود از يك سو و شهر، جهت ادامه زندگي و توسعه از سوي ديگر، نيازمند يك ديد ساده شده است. لذا وجود جلوه اي ساده از ادراك ساختار شهر و قدرت مكان يابي سريع درون آن، به صورت غريزي، ضروري ست. در پژوهش هاي گروه مورفوسيتي، تحليل ساختار شهر تنها با درنظر گرفتن اسكلت آن يعني شبكه اي خطي از خيابان ها، انجام شده است. شبيه سازي [مدليزاسيون] خيابان ها براساس سنجش شاخص هايي ساده چون اتصال و دسترسي آن ها، امكان خوانش ساختار و تاريخ شهر را فراهم مي سازد. در بازديد از شهر تهران مشخص شد كه مداخله بر ساختمان ها و راه ها براساس قوانين محله اي، با ارزش شاخص هاي تحليل شده هم خواني دارد. اين امر به اصالت شاخص هاي منتخب تاكيد دارد كه اجازه مي دهند براساس ارتباط ميان ساختمان و راه محلي، خوانش سريع و غريضي آن ها صورت گيرد.