سرمقاله

پساتحريم: فرصت يا تهديد مبارزه با استكبار جهاني از خصوصيات بارز انقلاب هاي اصيل و مردمي است و تجربه سي و هفت ساله انقلاب اسلامي ايران نيز آن را اثبات مي كند. اما اين مبارزه نيازمند توانمندي هاي درون زاست كه با كمك فناوري ممكن مي گردد و پايدار مي شود. دستيابي به فناوري هاي متنوع و گسترده موردنياز كشور از دانشگاه ها و مراكز پژوهشي و ايده هاي نوآوران و فناوران شروع مي شود و با توسعه و تكميل آنها در مراكز تحقيق و توسعه و شركت هاي دانش بنيان، مراكز توسعه فناوري و شركت هاي تحقيقات مهندسي به فناوري و نمونه مهندسي تبديل شده و مي تواند با تجاري سازي و توليد در خدمت جامعه قرار گيرد. شرايط تحريم، نقاط ضعف در اقتصاد كشور را نمايان كرد و بخش قابل توجهي از تلاش هاي محققين، فناوران و نوآوران براي حل اين نوع مشكلات و نقص ها بود كه اين از فرصت-هاي ايجادشده تحريم بود. دسترسي به تجهيزات پيشرفته قطعات، مواد ويژه و اطلاعات فني از نيازهاي جاري تمام طرح ها و پروژه-هاست كه با اجرايي شدن برجام اين دسترسي فراهم شده و هزينه هاي آن نيز كاهش مي يابد كه لازم است در ارتباط با كشورهاي ديگر اين مزيت را حفظ كنيم. اما تلاش هاي اخير دولت براي عقد تفاهم نامه و قرارداد با كشورهاي صنعتي و پيشرفته دنيا كه بيشترين نقش را در تحريم كشور داشتند، براي خريد تجهيزات، كارخانه، هواپيما، ماشين آلات و ... اين نگراني را ايجاد كرده كه تلاش هاي محققان و فناوران مورد بي-مهري واقع شده و سونامي كالاهاي مصرفي خارجي و نه فناوري، به زيرساخت هاي ايجاد شده در كشور آسيب رسانده و تلاشگران عرصه علم و فناوري را بي انگيزه كند. تجربه هاي گذشته نشان داده است كه درب باغ سبز انتقال فناوري در قراردادها سرابي بيش نبوده و به همين دليل بسياري از صنايع فعلي كشور به شدت به خارج وابسته است و توسعه و بازسازي آنها بدون كمك خارجي ها ممكن نيست؛ درحالي كه قرار بوده است فناوري آنها به طور كامل منتقل شده و توسعه آنها توسط ايراني ها انجام گيرد كه متاسفانه محقق نشده است. اين امر نيز با تكيه به مركز تحقيقات مهندسي و شركت هاي دانش بنيان و نه پيمانكاران و مجريان طرح ها اتفاق خواهد افتاد.