مطالعه و تحليل سازمان‌هاي نوآور و سازوكارهاي رهبري و هماهنگي اين سازمان‌ها

Study and analysis of innovative organizations, their leaderships and coordination mechanism

در دنيايي زندگي مي‌كنيم كه شركت ها به دليل عدم اطمينان و ابهام در زمينه تغييرات فناوري، بازار، راهبردهاي رقبا، انتظارات مشتريان و گروه‌هاي ذينفع ديگر، به شدت نگران حفظ مزيت‌هاي رقابتي و بقاي خود هستند. در راستاي اين تحولات، نوآوري، نوآور بودن و سازمان‌هاي نوآور در دستور كار رهبران و مديران ارشد سازمان‌ها قرار گرفته است اما توسعه اين قابليت‌ها، سازوكارهاي ساختاري، فرآيندي و مديريتي خاصي را طلب مي‌كند كه در ايران كمتر به آن پرداخته شده است. هدف اين مقاله پاسخ‌ گويي به اين نياز مبرم است؛ بدين منظور ابتدا نوآوري و نوآور بودن سازمان‌ها، مورد بررسي قرار مي‌گيرد، سپس مفاهيم كليدي سازمان‌هاي نوآور، ويژگي‌ها و ابعاد آن تشريح مي‌شود و به چگونگي سازمان‌دهي و رهبري اين سازمان‌ها پرداخته مي‌شود و در پايان چالش‌ها و چشم‌اندازهاي آينده آنها ترسيم خواهد شد.

We are living in the world that uncertainty, ambiguity in the fields of technology changes, market, competitors’ strategies, and expectations of customers and the other stakeholders, have caused the companies to concern severely about their competitive advantages and even their survivals. In the direction of these changes, innovation, innovativeness and innovative organizations have become the main priorities of the organizations’ leaders. But the development of these capabilities requires specific structural, process, and managerial mechanisms which are paid less attention in Iran. In response to this urgent need, innovation and innovativeness of the organizations are studied first in this article. Then the key concepts, characteristics, and dimensions of the innovative organizations are explained along with the way of their organizing and leadership. Finally, their future challenges and prospects are described.