ارزيابي ظرفيت هاي اقليم دفاعي سواحل شمالي خليج فارس با تاكيد بر دفاع غيرعامل

پدافند غيرعامل بر مبناي عناصر اقليمي مي تواند به‌عنوان راهبردي براي ايجاد شرايط محيطي محدود كننده براي مقابله با تهديدهاي بيروني باشد. منطقه خليج فارس نيز يكي از مناطق راهبردي كشور است كه ضرورت دارد از منظر دفاعي مورد ارزيابي قرار بگيرد. اين تحقيق درصدد پاسخ به اين پرسش‌هاست كه شرايط اقليمي سواحل شمالي خليج فارس از منظر دفاع غيرعامل به چه شكل مي‌باشد؟ و كدام بخش از سواحل شمالي خيلج فارس از توان بالايي در زمينه اقليم دفاعي برخوردار است؟ در راستاي پاسخ به اين پرسش‌ها، نگارندگان در اين پژوهش با استفاده از عناصر اقليمي مختلف، شرايط دفاعي خليج فارس از ديدگاه اقليمي براي 12 ايستگاه سينوپتيك منطقه و با استفاده از 15 عنصر اقليمي، شامل حداقل و حداكثر مطلق دما، حداقل دما، حداقل و حداكثر رطوبت نسبي، روزهاي با تندر و گرد و خاك، ابري، ديد، ميانگين و حداكثر بارش، فشار هوا، ساعات آفتابي و سرعت باد، از طريق روش‌هاي آنتروپي و روش كوپراس، مورد ارزيابي قرار دادند. نتايج نشان مي دهد كه استان بوشهر، به‌ويژه ايستگاه هاي بوشهر و كنگان جم از شرايط مطلوبي براي دفاع غيرعامل برخوردار هستند و پس از آن بندرعباس و جزاير قشم و كيش نيز شرايط مطلوبي دارا مي‌باشند.