كريستاليزه شدن؛ رهيافت نوين پژوهش كيفي

Crystallization, A New Approach to Qualitative Research

پژوهش كيفي، متناسب با تيوري هاي نوظهور پست مدرن، تغييرات گسترده اي را به خود ديده است. عدم تعين سازي دانش، توجه به بازنمايي در ابعاد وسيع و استفاده از ژانرهاي تركيبي از جمله مواردي است كه باعث شده است افق جديدي فراسوي پژوهشگران كيفي با طرح كريستاليزه شدن گشوده گردد. فراهم سازي پازل معني، انعكاس چندين شيوه ي متضاد شناخت به همراه طرح مفاهيم مانعه الجمع در كنار همديگر، از جمله مواردي است كه در پژوهش كيفي با رويكرد كريستاليزه شدن مي توان يافت. در واقع، كريستاليزه شدن، رويكرد تحقيق كيفي پست مدرني است كه با برجسته كردن توصيف-هاي عميق ژانرهاي چندگانه، روشي براي يكپارچه سازي موضوعات و الگوهاي تجارب زندگي است. حال، مقاله ي حاضر، در نظر دارد با طرح رويكرد نوين كريستاليزه شدن، كاربرد آن را در ارتباط با فهم پديده هاي انساني به تفصيل مورد تشريح قرار دهد.

Qualitative research is consistent with the emerging postmodern theory, has seen extensive changes. Indeterminacy of knowledge, representations in the vast and use of mixed genres, lead to new horizons beyond those that have made a qualitative research design are crystallization opened. Providing meaningful puzzle, reflection of several contrasting approaches to understanding with the of mutually exclusive concepts together, including cases in which qualitative research can be found crystallization. Crystallization is a postmodern approach to qualitative research, that, featuring in-depth descriptions of the multiple genres, the method for integrating threads and patterns of life experiences. However, this paper aim is to outline a new approach to crystallization, and its use in connection with human phenomena to be explained in detail.