اثربخشي تباردرماني بر كاهش استرس مادران داراي فرزندان با نشانه هاي اختلال هاي برون سو

مطالعه حاضر به منظور اثربخشي تباردرماني بر كاهش استرس مادرانِ داراي فرزندان پسر ۶ و۷ ساله با نشانه هاي اختلال هاي برونسو، با روش آزمايشي تك آزمودني انجام شد. بدين منظور، شش مادر كه فـرزنـدان آن ها بـراسـاس سيـاهه رفتـاري كـودك (CBCL)، علائم و نشانه هاي اختلال هاي برونسو را نشان مي دادند، به روش نمونه گيري قضاوتي انتخاب شدند.آزمودني ها پيش از شروع جلسات درمان، سه مرتبه به فواصل يك هفته اي، با پرسش نامه استرس والديني ـ فرم كوتاه ارزيابي شدند (خط پايه) و پس از آن، در نُه جلسه گروهي هفتگي يك ساعت و نيمي شركت كردند. در جلسات سوم و ششم و نهم نيز آزمودني ها به وسيله پرسش نامه مذكور ارزيابي شدند. پس از اتمام جلسات نيز دو مرتبه، با فواصل دو هفته اي، نتايج به دست آمده پيگيري شد. بررسي نتايج با تحليل چشمي نمودار نشان داد كه بيشترِ آزمودني ها (به جز دو آزمودني) تغييرات چشمگيري در شاخص استرس والديني نشان دادند. همچنين درصد بهبودي 04/0 درصد تا ۲۳ درصد و اندازه اثر متوسط تا بالايي مشاهده شد؛ اما در دو آزمودني كه جلسات درمان را تكميل نكردند، نتايج، معنادار نبود. در اندازه گيري هاي مكرر با استفاده از آزمون هينه فلت نيز مشخص شد كه تباردرماني بر كاهش استرس مادران موثر بوده است (012/0p<).