موانع مشاركت زنان در فرايند توسعه اجتماعي

Obstacles of Female Participation in Social Development

باوجوداينكه زنان نيز عاملان و ذي نفعان توسعه اند، سهم زنان ايراني به ويژه در فعاليت اقتصادي و تصميم گيري سياسي اندك است و اين مسيله همچنان باقي است كه چه عوامل و موانعي در سطوح خرد و كلان به استقرار و تثبيت نابرابري جنسيتي در روند توسعه كشور منجر شده است؟ اين مقاله با اتخاذ نظريه به گشت اجتماعي چلبي و با استناد به يافته هاي تحقيقات آنجام شده و آمار رسمي موجود، در سطح خرد، جامعه پذيري جنسيتي، فضاهاي جنسيتي، نوع شبكه اجتماعي زنان، دشواري تحرك زنان (تحرك فيزيكي، اقامتي، شغلي)، محدوديت در فرصت هاي اجتماعي (آموزشي، شغلي و گروهي) و فقدان وفاق استراتژيك نخبگان را مانع تكوين و گسترش شخصيت پيشرفته كارگزار توسعه در زنان مي داند و در سطح كلان، ابعاد هنجاري و نمادي ساخت اجتماعي را دچار اختلالاتي مي داند كه بستر اوليه لازم براي مشاركت زنان در توسعه را فراهم نمي آورد.

Even though women’s participation is a needed factor of development, Share of Iranian women in economic activities and political decision making is significantly low. The important question in this regard is what are the factors and barriers in both micro and macro levels which have caused the permanent gender inequality in Iran? Based on social development theory by Chalaby and available official statistical data, in micro level, gender socialization, gender spaces, type of female social network, difficulties in women mobility (physical, occupational, accommodational), restriction of social opportunities (opportunities in education, occupation, associational relationships), and lack of strategic consensus of elites are barriers of development and progress of women’s character advancement. In macro level disorders in normative and symbolic dimensions of social structure do not provide the context for women’s participation in development process.