عوامل مؤثر بر بستري مجدد بيماران مبتلا به ديابت نوع 2 در بيمارستان‌هاي منتخب شهر كرمانشاه

مقدمه: ديابت مليتوس يكي از شايع‌ترين اختلالات متابوليك مي‌باشد كه ششمين علت ميرايي ناشي از بيماري‌ها را به خود اختصاص مي‌دهد. در اين بين، بستري مجدد بيماران مبتلا به ديابت اهميت زيادي دارد و مي‌تواند هزينه زيادي را به سيستم سلامت تحميل نمايد. از اين‌رو، مطالعه حاضر به بررسي عوامل مؤثر بر بستري مجدد بيماران مبتلا به ديابت نوع 2 در بيمارستان‌هاي منتخب شهر كرمانشاه پرداخت. روش‌ها: اين مطالعه از نوع توصيفي– تحليلي بود كه به صورت مقطعي در سال 1391 انجام شد. 140 بيمار مبتلا به ديابت با روش نمونه‌گيري در دسترس و از 3 بيمارستان امام خميني (ره)، طالقاني و امام رضا (ع) انتخاب گرديدند. براي تعيين روايي پرسش‌نامه، روش اعتبار محتوي مورد استفاده قرار گرفت. پايايي پرسش‌نامه با ضريب Cronbachʹs alpha، 86 درصد به دست آمد. داده‌ها با استفاده از آزمون آماري 2 Xدر نرم‌افزار SPSS تحليل شد. يافته‌ها: آزمون آماري 2 Xرابطه معني‌داري را بين ميزان بستري مجدد با متغيرهاي جنسيت، سطح تحصيلات، نوع شغل، تعداد فرزندان، مصرف سيگار در حال حاضر، سابقه مصرف سيگار، سوء مصرف مواد و سابقه ابتلا به بيماري‌ها به دست آورد. نتيجه‌گيري: نتايج مطالعه حاضر تصوير روشني را از دلايل بستري مجدد بيماران مبتلا به ديابت نشان داد. مطالعات گذشته كه در كشور انجام شد، پديده بستري مجدد را بيشتر به صورت عام مورد بررسي قرار دادند. اين مطالعه با ارايه يك رويكرد تخصصي، امكان برنامه‌ريزي هرچه بهتر سياست‌گذاران را براي اين دسته از بيماران فراهم نمود تا بتوانند از بخش زيادي از هزينه‌هاي بستري مجدد جلوگيري كنند.