ارزيابي مقدار مواد سوختني پس از آتش سوزي در جنگل كاري هاي كاج تدا با استفاده از خط نمونه و روش FLM (مطالعه موردي: جنگل كاري هاي تخسم در استان گيلان)

وقوع آتش ­سوزي در بوم­ سازگان­هاي طبيعي به شرايط آب­ وهوايي، در دسترس بودن منابع احتراق و مقدار و مشخصات مواد سوختني بستگي دارد. ميزان انباشتگي مواد سوختني يك عامل تعيين كننده در رفتار آتش­ است. باقي­مانده­ هاي چوبي افتاده در جنگل و نيز پوشش علفي كف جنگل ها ازجمله عامل هاي تعيين كننده در شدت آتش­ سوزي و زمان احتراق است. مديران جنگل براي مديريت ماده سوختني نياز به آگاهي از مقدار، تركيب طبقه قطري و وضعيت زماني و مكاني مواد سوختني دارند. جنگلكاري هاي سوزني برگ در ناحيه سراوان و لاكان شهرستان رشت ازجمله حساسترين مناطق به آتش سوزي در جنگل هاي استان گيلان هستند. به منظور مشخص كردن مقدار انباشت ماده سوختني و درجه اهميت آن در خطر آتش سوزي اين جنگل ها پس از آتش­سوزي­هاي اخير، جنگلكاري تخسم در منطقه جنگلي لاكان مورد بررسي قرار گرفت. براي اين منظور از خط نمونه و از روش FLM (روش برآورد مقدار ماده سوختني) استفاده شد. نتايج نشان داد كه مقدار ماده سوختني در پوشش جنگلكاري با كاج تدا 3/89 تن در هكتار است كه در طبقه­ هاي قطري مختلف پراكنده است. اين ميزان سوخت، آتش­ سوزي شديدي را متوجه اين جنگل نمي­ كند، اما بعضي از پوشش­ هاي علفي منطقه داراي مقدار ماده سوختني زيادي هستند كه آتش سوزي شديد و گذرايي را از اين پوشش­ها مي­ توان انتظار داشت.