تأثير نگاه معرفت‌شناسانه در نظريه‌هاي سياسي با تأكيد بر آراي سوفيست‌ها

Impact of Epistemological Approaches on Political Theories with Emphasis on Sophists Views

نشان‌دادن توقف نظريه‌هاي سياسي بر نظريه‌هاي معرفتي هدف اين نگارش است. اين كار از راه معرفي نظريه‌هاي متضاد سياسي سوفيست‌ها در يونان باستان و ابتناي آنها بر آراي متضاد معرفت‌شناسانه آنها نسبت به امور واقع صورت مي‌گيرد. از يك‌سو، نظريه نسبيت‌گرايي و شبه‌پوچ‌گرايي نسل اول سوفيست‌ها، از جمله پروتاگوراس و گرگياس، تأثير بسزايي در پوزيتيويستي بودن آراي سياسي آنها داشت. از سوي ديگر، ثبات نظرگاه‌هاي واقع‌گرايانه سياسي نسل‌هاي متأخر سوفسطائيان، متأثر از آراي معرفتي ضدنسبيت‌گرايي فيلسوفان يوناني، مثل سقراط بود. اين همه از اين امر حكايت مي‌كند كه نظرگاه‌هاي معرفتي دانشمندان همواره نقشي تعيين‌كننده در آراي سياسي آنها داشته و دارد. بنابراين، نظريه‌هاي پوزيتيويستي سياسي در عصر حاضر نيز دليل بر قبول نظريه نسبيت‌گرايي معرفتي از سوي صاحبان و طرفداران آن نظريه‌هاست. به دليل آنكه نظريه نسبيت‌گرايي معرفتي به لحاظ منطقي غيرقابل دفاع است، نتيجه مي‌گيريم كه هيچيك از نظريه‌هاي سياسي پوزيتيويستي نيز به لحاظ منطقي توجيه‌پذير نيستند.

This article aims to show that political theories are dependent on epistemological theories, through introducing the conflicting political theories of sophists in ancient Greece and their dependence on their conflicting epistemological views. The relativism and pseudo-nihilism of the first generation sophists including Protagoras and Gorgias had a profound impact on their positivist political opinions just as the stability of political realist views of the later sophists were under the influence of anti-relativist views of Greek philosophers like Socrates. This shows that scholars epistemic views have a decisive impact on their political views. Thus the positivist political views of modern scholars are the consequence of epistemic relativism they have accepted. Since epistemic relativism is not logically defendable it can be concluded that positivist political theories are [em1] defendable either.