بررسي و تعيين رابطه بين سبك رهبري، جو سازماني و نوآوري از ديدگاه اعضاي هيأت علمي دانشگاه علوم انتظامي امين

هدف و زمينه: با توجه به اينكه جو سازمان در همه ابعاد سازمان جريان دارد، بنابراين با تأثيرگذاري در سلوك و حالات اعضاء، رفتار سازماني آنها را نيز تحت تأثير قرار مي‌دهد. دانشگاه علوم انتظامي امين نيز از اين قاعده مستثني نيست، لذا اين پژوهش با هدف بررسي و تعيين رابطه بين متغيرهاي سبك رهبري، جو سازماني و نوآوري انجام شده است. روش‌شناسي: اين تحقيق با استفاده از روش پيمايش و همبستگي بر روي 131 نفر از اعضاي هيأت علمي دانشگاه علوم انتظامي و با استفاده از پرسشنامه‌هاي؛ جو سازماني هالپين و كرافت، پرسشنامه نوآوري تورنس و پرسشنامه سبك رهبري هرسي و بلانچارد، انجام شده و از جداول دوبعدي به منظور نمايش آزمون فرضيه‌هاي تحقيق، استفاده شده است. روايي پرسشنامه بر اساس روي اعتبار صوري حاصل شده است و پايايي آن با استفاده از ضريب آلفاي كرنباخ محاسبه شده است كه ميزان آن براي شاخص‌هاي تحقيق بالاتر از 0.7 مي‌باشد. داده‌هاي جمع‌آوري شده توسط نرم‌افزار SPSS و مدل‌سازي معادلات ساختاري، نرم افزار ليزرل مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. يافته‌ها: نتايج آزمون خي دو نشان داد كه بين توزيع دو متغير جو سازماني و سبك رهبري و همچنين بين توزيع انواع سبك رهبري و نوآوري، رابطه معنيداري در سطح اطمينان 99 درصد وجود دارد. بين توزيع دو متغير جو سازماني و نوآوري رابطه معنيداري در سطح اطمينان 95 درصد مشاهده نشد. همچنين نتايج نشان دهنده‌ي اثر مثبت و معنادار نوآوري بر جو سازماني و رهبري و هم‌چنين اثر مثبت و معنادار جو سازماني بر رهبري است. نتيجه‌گيري: هيچ يك از اعضاي هيأت علمي دانشگاه علوم انتظامي، اعتقادي به وجود سبك رهبري دستوري در اين دانشگاه ندارند و سبك رهبري غالب در اين دانشگاه از نوع مشاركتي ميباشد. همچنين بر خلاف برخي سازمانهاي نظامي كه جو بستهاي بر آنها حاكم است، دانشگاه علوم انتظامي از جو باز، برخوردار ميباشد. نوآوري اعضاء نيز به طور غالب، در حد متوسط ميباشد.