ارزيابي كيفيت اقليمي مسيرهاي ارتباطي باز و نيمه باز پرديس دانشگاه كاشان

مسيرهاي د انشگاهي به عنوان قرارگاه هاي رفتاري، نقش مهمي در تامين نيازهاي اجتماعي د انشجويان د ارند، لذا تامين آسايش گرمايي كاربران آن و شناخت عوامل تاثيرگذار در طراحي مسيرهاي همساز با اقليم ضروري مي نمايد. از آنجاكه پرد يس د انشگاه كاشان نيز مشكلات فراواني از نظر اقليمي د ارد، تحقيق حاضر سعي مي كند به ارزيابي كيفيت اقليمي مسيرهاي آن بپرد ازد. اين پژوهش با استفاد ه از برد اشت هاي ميد اني و تحليل د اد ه ها از طريق مباني نظري آسايش گرمايي فضاهاي باز انجام شد ه و هدف آن ارزيابي وضعيت فعلي و ارائه پيشنهاد هايي جهت ارتقاي كيفيت اقليمي د انشگاه است. در مجموع، شيوه كار در چند جهت ساماند هي شد ه، نخست تحليل شرايط گرمايي با استفاد ه از موارد ي چون معيار پن واردن، تقويم نياز اقليمي و نقشه مسير خورشيد به كمك د اد ه هاي سينوپتيكي كاشان و سپس برد اشت هاي ميد اني در د انشگاه در روزهاي 26 و 25 آذر 1391 و 2 و 3 تير 1392- از جمله گرم ترين و سردترين روزهاي سال - با استفاد ه از دستگاه WBGT و دستگاه هواشناسي KESTREL كه امكان برد اشت د اد ه هاي دما، رطوبت و سرعت باد را فراهم مي كند و نهايتاً تحليل د اد ه هاي ميد اني به كمك معيارهاي آسايش گرمايي فضاي باز مانند WBGT، UTCI و WIND CHILL. از دستاورد هاي مهم اين پژوهش مي توان به شناسايي نقاط د اراي شرايط اقليمي حاد و ارائه پيشنهاد هايي براي طراحي اقليمي مسيرها اشاره كرد.