بررسي ارتباط چندشكلي ژن عامل نكروزكننده بافتي با نمره سلول هاي بدني شير در گاوهاي شيري

ورم پستان يكي از شايع­ترين و پرهزينه ترين بيماري هاي موثر بر توليد گاوهاي شيري است. در پژوهش حاضر، اثرات چند شكلي ژن عامل نكروزكننده بافتي (ايزومر آلفا) (TNF-α) بر نمره سلول هاي بدني شير (SCS) و ورم پستان تحت باليني در 121 راس گاو شيري هلشتاين مورد بررسي قرار گرفت. چندشكلي­هاي موجود در يك قطعه 303 جفت بازي براي ژن TNF-α با تكنيك­هاي PBR و PCR- SSCP مورد بررسي قرار گرفتند. آنزيم EcoRI قطعه تكثير يافته را هضم نكرده و تمامي نمونه­هاي حاصل از هضم آنزيمي يك شكل بودند. بنابراين محصولات تكثير شده مورد آزمون SSCP قرار گرفته و سه الگوي باندي (1، 2 و 3) به ترتيب با فراواني­هاي 3/3، 1/27 و 5/69 درصد مشاهده شدند. تجزيه و تحليل نشانگر- صفت نشان داد كه در 70 روز ابتدايي دوره شيردهي، اثر ژنوتيپ­هاي مختلف ژن TNF-α بر SCS معني­دار بوده و گاوهاي داراي الگو­هاي باندي 2 كمترين حساسيت را نسبت به افزايش SCS داشته­اند. هم­چنين در انتهاي دوره شيردهي (از 210 تا 420 روزگي) ژنوتيپ­هاي ژن TNF-α به طور معني­داري با SSC در ارتباط بودند و الگوي باندي يك كمترين حساسيت را به SCS نشان داد. در دوره مياني شيردهي (از 70 تا 210 روزگي) اثر ژنوتيپ­هاي مختلف ژن TNF-α بر SCS معني­دار نبود. در پژوهش حاضر هم­چنين شكم زايش، ماه شيردهي و كنش متقابل بين آن­ها با نمره سلول­هاي بدني شير ارتباط معني­داري داشت. نتايج حاصل از اين پژوهش نشان داد كه انتخاب به نفع الگوهاي باندي دو و يك ممكن است باعث كاهش SCS در گله گاوهاي هلشتاين شود.