واكنش عملكرد و اجزاي عملكرد ذرت به شيوه كاربرد كود هاي فسفات و سولفات روي تحت تنش رطوبتي

به منظور بررسي تاثير شيوه كاربرد كود­هاي فسفات و سولفات روي بر عملكرد و اجزاي عملكرد ذرت تحت تنش رطوبتي، آزمايشي به­صورت اسپليت­پلات ­فاكتوريل در قالب طرح پايه بلوك­هاي كامل تصادفي با سه تكرار در مزرعه پژوهشي دانشگاه بوعلي سينا همدان در بهار و تابستان 1393 انجام گرفت. عامل تنش رطوبتي در كرت­هاي اصلي شامل سه سطح آبياري پس از 60 ،90 و 120 ميلي­متر تبخير تجمعي از تشت تبخير كلاس A و در كرت­هاي فرعي دو عامل شيوه كاربرد كود سولفات روي در سه سطح (بدون كاربرد، محلول­پاشي، كاربرد خاكي به­صورت پخش) و عامل شيوه كاربرد كود فسفاته با دو سطح (كاربرد پخش و كاربرد نواري) به­صورت فاكتوريل قرار داده شدند. نتايج به دست آمده از تجزيه واريانس نشان داد، با افزايش شدت تنش از 60 به 90 و 120 ميلي­متر تبخير عملكرد دانه به ترتيب به ميزان 28 و 54 درصد كاهش يافت. محلول­پاشي سولفات روي در شرايط بدون تنش، نسبت به بدون كاربرد و كاربرد خاكي سولفات روي باعث افزايش معني­دار شمار رديف دانه در بلال، عملكرد زيست توده (بيولوژيك)، طول و قطر بلال شد. بنا بر نتايج كاربرد نواري كود فسفات در شرايط تنش شديد رطوبت و بدون كاربرد سولفات روي سبب افزايش معني­دار شمار دانه در رديف بلال و وزن صددانه شد. بيشترين شاخص برداشت از تيمار بدون تنش رطوبت به همراه محلول­پاشي سولفات روي به ميزان 56/47 درصد به دست آمد.