احتياط عند الخوف

بر اساس روش متداول اصولي، در تمام مسائلي كه قطع يا اماره معتبري يافت نشود، بلافاصله به اصول عمليه اي مراجعه مي شود كه در اصل براي رفع تحير محض تعريف شده و معمولاً خاصيتي جز نظم بخشيدن به امور ندارد. در اين ديدگاه كه هيچ واسطه اي ميان امارات و اصول عمليه وجود ندارد، بالاترين مراتب ظنون غيرمعتبر با پايين ترين مراتب وهم، مسائل خطير با مسائل كم اهميت و موضوعات مستحدثه با غيرآن، هيچ تفاوتي ندارند. در حالي كه به نظر مي رسد اين روش صحيح نيست و بر اساس ادله فطري، عقلايي، عقلي و نقلي، «احتياط عندالخوف» واسطه و حايل ميان امارات و اصول عمليه است و اين قاعده مي تواند وجه جمع بين ادله احتياط و برائت واقع شود.