نقش پنهان اخلاق در حقوق

هدف اين تحقيق بررسي نقش اخلاق در حقوق معاصر و تبيين جايگاه واقعي آن به عنوان منبعي مستقل جهت وضع قوانين است. سؤال اصلي تحقيق، اخلاق چه جايگاهي در حقوق معاصر دارد و آيا مي‌توان آن را منبع مستقلي براي وضع قوانين دانست؟ به نظر ما اخلاق در علم حقوق معاصر در جايگاه مناسب خود قرار ندارد، چراكه اكثريت حقوقدانان معاصر اخلاق را در عرض ساير منابع حقوق به شمار نمي‌آورند و آن را منبع مستقلي نمي‌دانند، اما فرض ما بر اين است كه اخلاق از ثبات و جامعيت بيشتري نسبت به ساير منابع حقوق برخوردار است، چراكه سرمنشأ آن فطرت و عقل بشري است كه داراي ملاكي ذاتي و كلي است و در هر مكان و هر زماني ثبات خود را از دست نمي‌دهد. پس اخلاق مي‌تواند منبعي معتبر براي وضع قانون باشد. سرانجام به اين نتيجه مي‌رسيم كه اگر اخلاق در دانشگاه‌ها و پژوهشكده‌ها بيشتر مورد مطالعه قرار گيرد و بتوان قواعد و اصول اخلاقي جامعي وضع نمود، آن‌وقت مي‌توان اخلاق را يك منبع جامع و مفيد براي وضع قوانين دانست. تحقيق حاضر با روش تحقيق توصيفي ـ تحليلي، به رشته تحرير درآمده است.