همگرايي قومي-مذهبي مرزنشينان و نقش آن در امنيت پايدار مرز ايران و پاكستان

با توجه به مسائل و مشكلات موجود در مرزها و بروز ناامني و تهديدات امنيتي انتظامي مسئله اصلي اين پژوهش مبتني بر نقش همگرايي قومي -مذهبي مرزنشينان در امنيت پايدار مرز سراوان مي‌باشد. اين پژوهش ازنظر هدف كاربردي و ازنظر ماهيت و روش توصيفي و پيمايشي است. جامعه آماري اين تحقيق فرماندهان و سران طوايف، نخبگان و افراد صاحب نفوذ بوده است. جامعه آماري پژوهش،65 نفر كه به‌صورت هدفمند (انتخابي) مي‌باشد. روش گردآوري اطلاعات ميداني و ابزار آن پرسشنامه و مصاحبه است. قلمرو زماني تحقيق سال 1393-1388 و قلمرو مكاني آن مرز مشترك ايران و پاكستان در محدوده هنگ مرزي شهرستان سراوان بوده است. براي تعيين روايي ابزار تحقيق ازنظر اساتيد و به‌منظور بررسي ميزان پايايي، از آزمون آلفاي كرونباخ استفاده‌شده است. جهت بررسي فرضيات تحقيق نيز از آزمون‌هاي آماري تي استيو دنت، همبستگي پيرسون و آزمون فريدمن استفاده‌شده است. نتايج تحقيق نشان داد هر چهار فرضيه مطرح‌شده در اين پژوهش مورد تائيد قرار گرفتند؛ يعني بين همگرايي سياسي، فرهنگي و ارزشي اقوام و مذاهب مرزنشين و امنيت پايدار مرز رابطۀ معني‌داري وجود دارد.