ارتباط حكمت كهن ايران با نظام اخلاقي جوانمردي

The Relationship between Iranian Ancient Wisdom and the Morality Of Fairness

متون حكمي كهن ايران جهان بيني‌اي را ترسيم مي‌كند كه در آن راستي و نيكي در پندار و گفتار و كردار، خردورزانه، و جهان عرضه نبرد با ناراستي و بدي تلقي مي‌گردد.از اين‌رو اين حكمت انسان‌هايي را مي‌پروراند كه با پيروي از نظام اخلاقي جوانمردانه و پهلوانانه سعي در بهبود اوضاع جهان و زندگي خود دارند. در اين مقاله كوشش بر اين است تا به كمك شواهد تاريخي و ادبي قبل و پس از اسلام حضور و نفوذ اين حكمت و ارتباط آن با نظام اخلاقي جوانمردي (آيين جوانمردي) روشن شود.

Iranian ancient wisdom ( Hikmat) literature , mostly appearing in Avesta and some of Andarznamehs, represents a Weltanschaung which encourages righteousness and goodness in thought, speech and conduct and also depicts the world as a battlefield between good and evil. This worldview fosters those who try to improve their own conditions as well as the one of the world by following the morality of jawanmardi (Fairness)/Pahlavani (chivarly). The present article tries to clarify the antiquity and influence of this worldview and its relationship with the chivalrous morality(ayeen jawanmardi) through historical and literary evidence before and after Islam.