بررسي استفاده از ساقه برنج براي حذف كروم از محيط آبي

Application of rice stem in the removal of chromium from aqueous solution

فلزات سنگين در صنعت سبب مشكلات زيادي شده‌اند. هدف اصلي از اين پژوهش، بررسي اثر تغييرات اندازه ذرات ساقه برنج بر مقدار حذف كروم از محيط آبي است. براي اين كار از چهار مقدار 1، 5/1، 2 و 3 گرم جرم جاذب ساقه برنج و هر كدام در اندازه ذرات 75، 300، 850 و 1200 ميكرومتر استفاده شد. غلظت محلول كروم در تمامي آزمايش‌هاي جذب 10 ميلي‌گرم بر ليتر انتخاب شده است. حداكثر راندمان جذب در 2=‌pH و جرم 1 گرم از جاذب 75 ميكرومتري، 25/98% به دست آمد. بررسي سينتيك جذب نشان داد كه مدل غيرتعادلي لاگرگرن (ضريب همبستگي 1) و هو و همكاران (ضريب همبستگي 999/0) فرآيند جذب را به خوبي توصيف مي‌كنند. همچنين، با افزايش اندازه ذرات جاذب، زمان تعادل به‌ صورت لگاريتمي افزايش مي‌يابد به گونه‌اي كه زمان تعادل در اندازه ذرات 75، 300، 850 و 1200 ميكرومتر به ‌ترتيب 30، 90، 90 و 120 دقيقه به دست آمد. بررسي‌هاي ايزوترم جذب نيز نشان داد كه در ذرات با اندازه 75 ميكرومتر مدل‌هاي لانگموير (ضريب همبستگي 993/0)، فروندليچ (ضريب همبستگي 989/0)، ردليچ- پيترسون (ضريب همبستگي 993/0) و سيپس (ضريب همبستگي 994/0) داده‌هاي ايزوترم را به خوبي توصيف مي‌كنند. بررسي‌هاي ايزوترم جذب همچنين نشان داد كه حداكثر ظرفيت جذب ساقه برنج با افزايش اندازه ذرات به‌ صورت خطي كاهش مي‌يابد، به گونه‌اي كه ظرفيت جذب (بر اساس مدل لانگموير) براي اندازه ذرات 75، ???، ??? و ???? ميكرومتر به‌ ترتيب 096/3، 490/2، 820/1 و 456/1 ميلي‌گرم بر گرم به دست آمد.