حمايت سازماني و ارتباط آن با كيفيت زندگي كاري كاركنان اداره برق شهرستان زابل

پژوهش حاضر با هدف بررسي رابطه بين حمايت سازماني با كيفيت زندگي كاري كاركنان انجام شده است. اين پژوهش توصيفي از نوع همبستگي بوده و مشاركت كنندگان پژوهش شامل 110 نفر از كاركنان اداره برق شهرستان زابل بودند كه 86 نفر از آنان براساس جدول مورگان و روش نمونه گيري تصادفي ساده انتخاب شدند. جهت جمع آوري اطلاعات از دو پرسشنامه كيفيت زندگي كاري والتون (1973) و پرسشنامه حمايت سازماني اداراك شده آيزنبرگر و همكاران (1986) استفاده شد كه در پژوهش حاضر پايايي آنها بترتيب برابر با 97/0 و 98/0 برآورد گرديد. اطلاعات بدست آمده با روش آزمون t تك گروهي، ضريب همبستگي پيرسون و رگرسيون همزمان مورد سنجش قرار گرفت. يافته هاي پژوهش نشان داد كه وضعيت حمايت سازماني و كيفيت زندگي كاري در بين كاركنان بالاتر از حد متوسط مي باشند. همچنين نتايج ضريب همبستگي پيرسون نيز نشان داد كه رابطه مثبت و معناداري بين حمايت سازماني با كيفيت زندگي كاري و ابعاد آن وجود دارد. نتايج تحليل رگرسيون همزمان نيز بيانگر آن بود كه متغير حمايت سازماني قادر به پيش بيني كيفيت زندگي كاري كاركنان مي باشد.