اعتماد در سازمان هاي آموزشي از پنداره تا واقعيت؛ بر اساس رهنمودهاي اسلام

هدف اين پژوهش، شناسايي شرايط ايجاد اعتماد واقعي ميان افراد در سازمان‌هاي آموزشي با تأكيد بر رهنمودهاي اسلامي است. روش پژوهش، كيفي است و براي تحليل داده‌ها از روش تحليل متن و كدگذاري باز استفاده شده است. جامعه و نمونه، شامل آيات و روايات مرتبط با موضوع پژوهش است كه به روش نمونه‌گيري هدفمند از نوع متوالي انتخاب شده و حجم نمونه از طريق اشباع به دست آمده است. يافته‌هاي پژوهش حاكي از آن است كه در فرآيند اعتماد، ضمن اجتناب از برخي خطاهاي شناختي از قبيل افراط در اعتماد، نبود شناخت موقعيت و توجه نداشتن به ويژگي‌هاي فرد مورد اعتماد، بايد به مراتب اعتماد نيز توجه كرده، شناخت از موقعيت اعتماد را در نظر داشته و معيارها و صلاحيت‌هاي فرد مورد اعتماد  از جمله صداقت، عدالت، پيشينه مثبت، صلاحيت متناسب، خردمندي، صراحت و شفافيت، وفاداري و خيرخواهي را مورد نظر قرار داد تا بستر اجتناب از اعتمادپنداري (كاذب) و تحقق اعتماد واقعي (اصيل) فراهم آيد.