اثر رويدادهاي تبعيض آميز جنسيتي بر عملكرد شغلي زنان: نقش تعديل كننده سرسختي روان شناختي و تاب آوري

مقدمه: هدف پژوهش حاضر، بررسي اثر رويدادهاي تبعيض آميز جنسيتي بر عملكرد شغلي زنان با توجه به نقش تعديل كننده ي سرسختي روان شناختي و تاب آوري بود. روش: جامعه ي آماري اين پژوهش تمامي كاركنان زن دانشگاه شهيد چمران اهواز بود. از اين جامعه با استفاده از روش نمونه گيري تصادفي ساده، ۲۳۰ نفر براي شركت در پژوهش انتخاب شدند. به منظور سنجش متغيرها از پرسش نامه هاي رويدادهاي تبعيض آميز جنسيتي (كلونوف و لندرين، 1995)، عملكرد شغلي (پاترسون، 1922)، سرسختي روان شناختي (كيامرثي، نجاريان و مهرابي زاده هنرمند، 1377) و تاب آوري (كونر و ديويدسون، 2003) استفاده شد. تجزيه وتحليل داده ها با استفاده از ضريب همبستگي پيرسون و تحليل رگرسيون تعديل‏گر انجام گرفت. يافته‏ها: نتايج حاصل از تحليل رگرسيون نشان دادند كه رويدادهاي تبعيض آميز جنسيتي قادر به پيش بيني عملكرد شغلي زنان مي باشند. علاوه بر اين، سرسختي روان شناختي و تاب آوري هر دو توانستند رابطه بين رويدادهاي تبعيض آميز جنسيتي و عملكرد شغلي را تعديل كنند. نتيجه‏گيري: با توجه به اينكه سرسختي روان شناختي و تاب آوري دو متغير آموزش پذيرند، پيشنهاد مي‏شود برنامه هاي آموزشي در جهت پرورش و توسعه ي اين دو متغير صورت گيرد.