ارتباط دريافت غذايي بتا-كاروتن و بتا-كريپتوگزانتين با بروز مقاومت انسولين در بزرگسالان: مطالعه قند و ليپيد تهران

زمينه و هدف : بتا-كاروتن و بتا-كريپتوگزانتين با داشتن خاصيت آنتي اكسيداني خود ممكن است باعث كاهش مقاومت انسوليني شوند. اين مطالعه به منظور تعيين ارتباط بين دريافت غذايي بتاكروتن و بتاكريپتوگزانتين با خطر بروز مقاومت انسوليني در بزرگسالان انجام شد. روش بررسي : اين مطالعه همگروهي آينده نگر در قالب مطالعه قند و ليپيد تهران بر روي 938 نفر (421 مرد و 517 زن) بين سنين 19 تا 82 سال انجام شد. ارزيابي دريافت هاي غذايي با استفاده از يك پرسشنامه نيمه كمي بسامد خوراك ارزيابي شد. ميانگين روزانه دريافت غذايي بتا-كاروتن و بتا-كريپتوگزانتين اندازه گيري گرديد. سطح سرمي گلوكز و انسولين در ابتداي مطالعه و بعد از 3 سال پيگيري اندازه گيري و نمايه مقاومت به انسولين محاسبه گرديد. به منظور تعيين خطر بروز مقاومت به انسولين در سهك هاي دريافت غذايي بتا-كاروتن و بتا-كريپتوگزانتين، آزمون لجستك رگرسيون با تعديل اثر متغيرهاي مخدوشگر استفاده شد. يافته ها : ميانگين سن افراد در ابتداي مطالعه 12.1±40.7 سال بود. پس از سه سال پيگيري، دريافت بالاتر بتا-كاروتن به طور معني داري با كاهش خطر مقاومت به انسولين همراه بود (95% CI= 0.25-0.72، OR=0.42، P-value for trend=0.01). همچنين دريافت بالاي بتاكريپتوگزانتين به طور معني داري با كاهش خطر مقاومت انسوليني همراه بود (95% CI= 0.30-0.84، OR=0.51، P-value for trend=0.01). نتيجه گيري : دريافت بالاتر بتا-كاروتن و بتا-كريپتوگزانتين از منابع غذايي مي تواند با كاهش خطر بروز مقاومت به انسولين در افراد بزرگسال همراه باشد.