تحليل وضعيت كيفيت منابع آب ايران (دوره 1383 تا 1393)

بررسي روندهاي گذشته و پيش بيني هاي آتي نشان دهنده وضعيت نامطلوب كيفيت منابع آب كشور در سالهاي آتي خواهد بود. با توجه به همگن نبودن توزيع جمعيت در كشور، ميزان توليد پساب در استان ها و حوضه هاي آبريز كشور نيز يكنواخت نيست و در مناطق داراي تمركز جمعيت و صنعت، تنش بيشتري به محيط زيست به خصوص منابع آب وارد خواهد شد. بر اساس برنامه هاي موجود استفاده از پساب در اين زمينه در سال هاي آتي رشد شديدي خواهد داشت. اين موضوع اگرچه از نظر كميت آب قابل قبول است ولي با توجه به فرايندهاي تصفيه موجود، پساب هاي حاصل مي تواند مشكلات بهداشتي و محيط زيستي پيش بيني نشده اي در پي داشته باشد. با توجه به نمونه هاي ذكرشده، در صورت ادامه روند موجود، قطعاً چشم انداز روشن و قابل قبولي در زمينه كيفيت آب كشور وجود نخواهد داشت. در اين مقاله، با توجه به محدوديت اطلاعات موجود در رابطه با متغيرهاي كيفيت آب همچون نيترات، فسفر و BOD1، با استفاده از محاسبه بارآلودگي آلاينده هاي مختلف نقطه اي و غير نقطه اي، پتانسيل آلودگي حوضه هاي آبريز مختلف و همچنين سهم هر يك از منابع آلاينده در آلودگي منابع آب سطحي و زيرزميني محاسبه شده است. همچنين در اين مقاله، با استفاده از يك چارچوب مناسب، به ارزيابي وضعيت كيفيت منابع آب كشور پرداخته شده است و با ارزيابي وضعيت موجود و همچنين محركها و فشارهاي موجود بر وضعيت كيفيت منابع آب كشور، به بحث در مورد پاسخهاي مناسب براي بهبود شرايط فعلي پرداخته شده است.