واكاوي گردشگري مناطق مرزي به‌منظور تعادل بخشي ناحيه‌اي مطالعه موردي: شهرستان سرپل ذهاب

گردشگري يكي از اركان مهم توسعه و پيشرفت اقتصادي، اجتماعي، فرهنگي و... است. استراتژي توسعه گردشگري در مناطق مرزي به‌منظور نگه داشت جمعيت و تأمين امنيت و ارتقاء تعاملات اجتماعي داراي اهميت و ضرورت خاصي است. شهرستان سرپل ذهاب به‌عنوان يكي از شهرستان‌هاي مرزي استان كرمانشاه باوجود قابليت‌هاي گردشگري و جاذبه‌هاي توريستي فراوان از توسعه و پيشرفت قابل قبولي برخوردار نيست. هدف اين پژوهش تبيين توان‌هاي گردشگري در اين شهرستان به‌منظور توسعه پايدار اين ناحيه از كشور ازلحاظ اقتصادي، اجتماعي، فرهنگي است. روش پژوهش توصيفي- تحليلي و پيمايشي است. جمع‌آوري داده و اطلاعات از طريق روش‌هاي اسنادي و ميداني به‌ويژه مشاهده، مصاحبه و پرسشنامه انجام‌شده است. پردازش داده‌ها و اطلاعات با مدل SWOT و QSPM صورت گرفته است. نتايج به‌دست‌آمده مشخص مي‌سازد اين شهرستان از توان‌هاي اكو توريستي قابل‌توجهي برخوردار است. بعد از توان‌هاي اكو توريستي، گردشگري تاريخي- فرهنگي كه در پنج دهستان اين شهرستان و حومه‌هاي آن موجود است زمينه‌هاي مساعدي براي توسعه گردشگري فرهنگي – تاريخي فراهم است. پيشنهاد مي‌گردد به‌منظور تعادل بخشي ناحيه‌اي برنامه‌ريزي جامع و مديريت بهينه گردشگري، توسعه زيرساخت‌هاي گردشگري اعم از مراكز استراحتگاهي و خدماتي، اطلاع‌رساني و آموزش گروه‌هاي فعال در گردشگري و بازاريابي داخلي و خارجي در برنامه‌ريزي‌هاي كوتاه‌مدت، ميان‌مدت و درازمدت شهري موردتوجه قرار گيرد