بررسي استراتژي هاي ايران و آمريكا در پسابرجام بر اساس نظريه بازي ها

در اين مقاله اين موضوع مورد بررسي قرار مي گيرد كه پس از مذاكرات و رايزني هاي طولاني براي حل و فصل مسئله هسته اي ايران ، طرفين مذاكرات ، برنامه جامع اقدام مشترك را تصويب كردند. پس از تصويب برجام، مسائل اساسي و مهم، عبارتند از اينكه طرفين مذاكرات در دوران پسابرجام چه استراتژي هايي را اتخاذ مي كنند، توافق ها و تعهدات، چگونه و تا چه ميزان عملياتي مي شوند و درنهايت، تحقق يا عدم تحقق آنها چه پيامدهايي خواهد داشت. پرسش پژوهش اين گونه مطرح شد كه براساس نظريه بازي ها، بهينه ترين استراتژي در دوران پسابرجام براي ايران و امريكا چيست. در ادامه نيز اين فرضيه را مطرح كرديم كه طبق نظريه بازي ها، ديپلماسي پسابرجام ميان ايران و امريكا، با اتخاذ استراتژي همكاري متقابل، به عنوان بهينه ترين تصميم، قابل طراحي است. براساس شواهد، مدارك و يافته هاي اين پژوهش ، به اين نتيجه رسيديم كه ديپلماسي هسته اي پسابرجام ميان ايران و امريكا، يك بازي پويا با اطلاعات كامل است و م يتواند به صورت حاصل جمع مثبت و بازي برد برد باشد. سپس درخت بازي ديپلماسي هسته اي پس ابرجام ميان ايران و امريكا ترسيم شد و گزينه هاي پيش روي هريك از آنها مورد بررسي قرار گرفت و در ادامه براي يافتن پاسخ و حل بازي، از روش برايند برگشت به عقب استفاده كرديم كه نتيجه و تعادل نش بازي عبارت بود از اينكه : رفع تحريم ها و پايبندي » ، استراتژي در پسابرجام « مناسب ترين » منطقي ترين و خواهد بود. « متقابل به تعهدات برجام»خواهد بود.