بررسي تطبيقي بداء از ديدگاه ملاصدرا و فخر رازي

بداء آموزه‌اي مهم در مذهب شيعه اماميه به‌شمار مي‌رود. ملاصدرا در مورد بداء معتقد است كه هرگاه نفس نبي يا ولي خدا به عالم ملكوت يا نفوس مدبره عالم متصل شود و آنچه را خداوند بر صحيفه قلب آنها نگاشته است ببيند و به مردم خبر دهد سخن او حق و صدق است. و ممكن است بار ديگر به آن نفوس متصل شود و چيزي غير از آنچه قبلا ديده و اسباب طبيعي اقتضاي آن را داشته است ببيند. در اين صورت اگر آنچه بار اول ديده با آنچه بار دوم مي‌بيند متفاوت باشد چنين چيزي را بداء گويند. اما فخر رازي اين عقيده را باطل مي‌داند؛ زيرا مي‌گويد موجب تغيير در علم ذاتي الهي مي‌شود. در اين مقاله به بيان ديدگاه ملاصدرا و همچنين ديدگاه فخر رازي در مسئله بداء مورد نقد و بررسي قرار گرفته است.