چالش در كاركرد تربيتي هنرهاي سنتي در مواجهه با نظام آموزشي معاصر (غرب)

The Challenge in Educational Function of Traditional Arts in Facing with the Contemporary (Western) Educational System

هنرهاي سنتي، كاركرد تربيتي در حيطه دين و اخلاق داشته‌اند. اين كاركرد ناشي از هماهنگي صورت با معنا بوده است. مناسبت صورت با معنا منجر به سير از ظاهر به باطن شده و فرايند تعليمي آن در اين مرحله شكل مي‌گيرد. يگانگي صورت و معنا در هنرهاي سنتي دوره معاصر ناديده گرفته شده و به تبع، فرايند تعليمي آن از دست رفته است. سوال اين است كه جدايي صورت از معنا در هنرهاي سنتي چگونه به وجود آمده و چه آسيب‌هايي را به دنبال داشته است؟ فرض آن است كه نحوه آموزش و تاثيرپذيري هنرهاي سنتي از نظام آموزشي و ملاك‌هاي ارزش‌گذاري تفكر غرب، اين آسيب را به وجود آورده است. به جهت رسيدن به جواب، منابع به روش كتابخانه‌اي شناسايي و ويژگي‌هاي هنري دو بازه زماني قديم و معاصر مطابقت داده شده است. با تحليل محتوايي، يافته‌هاي پيش رو به دست آمده است: اختلال در وحدت صورت و معنا ناشي از 1. جدا افتادن هنرمندان هنرهاي سنتي از علوم ديگر؛ 2. ناديده گرفتن مراحل منطقي آموزش؛ 3. اهميت شيوه شخصي به دليل اصالت يافتن فرديت و نوآوري است. با توجه به دستاوردها، نتيجه مهم قابل ذكر، از دست رفتن وجه تعليمي به واسطه اختلال در سير از ظاهر آثار به باطن آنهاست.