كاربردپذيري استنباط آماري از ديدگاه بازنمايي مدل‌هاي علمي

اين مقاله با مفروض گرفتن نظريه‌اي ساختاري و نگاشتي در باب چيستي بازنمايي، فرضيه «توضيح كاربردپذيري براساس مفهوم بازنمايي» را در مورد «كاربردپذيري استنباط آماري در مدل‌هاي علمي» بررسي مي‌كند. براساس ديدگاه نگاشتي، وجود رابطه‌اي متعين ميان مدل و سيستم هدف، شرط كافي براي بازنمايي هدف توسط مدل است و اين بازنمايي چرايي كاربردپذيري استنباط آماري، در مدل­سازي را نيز توضيح مي­دهد. تحليل كاركردي «برآورد» به­عنوان يكي از مهم‌ترين الگوهاي استنباط آماري نشان مي­دهد كه الف) استنباط و تحليل آماري داده­ها در ارزيابي مفروضات مندرج در مدل مفهومي كاربرد دارد، بدين معنا كه با استنباط آماري مي­توان بازنمايي مدل مفهومي از سيستم هدف و موضوع مورد مطالعه را ارزيابي كرد، ولي ب) نمي­توان نشان داد كه دستگاه معادلاتي كه به‌عنوان مدل آماري «برآورد» شده «في ‌نفسه» روابطي را در موضوع مورد مطالعه بازنمايي مي­كند؛ زيرا دستگاه معادلات به‌طور كامل به وسيله برآورد «متعين» نمي‌شود