شناسايي و تحليل تغييرات شاخص هاي اقليمِ كشاورزي در ايران

Recognition and Analysis of Agro Climatic Indices Changes in Iran

در اين پژوهش به كمك داده هاي روزانه ي دماي كمينه، بيشينه و ميانگين درون يابي شده ي پايگاه داده ي اَسفَزاري ، تغييرات 6 شاخص اقليمِ كشاورزي در ايران طي دوره ي 1962-2004 بررسي شد. در ابتدا براي هر كدام از ياخته ها، ميزان شاخص برآورد شد و سپس به كمك روش ناپارامتري من- كندال و روش پارامتري رگرسيون خطي، معني داري روند و نرخ آن محاسبه شد. بطور كلي نتايج اين پژوهش بيانگر روند افزايشي اين شاخص ها بر روي مناطق پست و كم ارتفاع ايران است. درحاليكه بر روي بلنديها و ارتفاعات بصورت پراكنده روند شاخص ها منفي است. شروع دوره ي رشد(SGS ) زودتر آغاز مي شود و پايان دوره ي رشد( EGS) همراه با تاخير است. همين امر منجر به افزايش طول دوره ي رشد(GSL ) در ايران شده است. شروع زودرس دوره ي رشد سهم بيشتري در افزايش طول دوره ي رشد دارد.