ضرورت تفسير قانون اساسي در پرتو ويژگي هاي اين قانون

نگراني‌هاي تاريخي از نقض تفكيك قوا، سوءاستفاده از صلاحيت تفسير قانون و ادعاي جامع و مانع‌بودن قوانين موضوعه، موجب ترديدهايي در به‌رسميت‌شناختن تأسيس تفسير قانون و به‌ويژه تفسير قانون اساسي شده است تا جايي كه برخي به نفي مطلق صلاحيت تفسير قانون از سوي هر مرجعي غير از قانون‌گذار معتقد شده‌اند. تأمل در واقعيات عرصۀ عملي اجراي قانون اساسي نشان مي‌دهد صرف‌نظر از وجود ابهام، اجمال و تعارض در نصوص قانون اساسي و نواقص طبيعي اين قانون، وجود برخي ويژگي‌هاي خاص در قانون اساسي، موجد ضرورت، اهميت و لزوم مضاعف و متمايز تفسير اين قانون نسبت به ساير قوانين و مقررات در نظام حقوقي است. كلي‌بودن، انتزاعي‌بودن، ثبات و صبغۀ اخلاقي مفاد قانون اساسي در كنار جايگاه و كاركرد ويژۀ اين قانون، از جملۀ اين ويژگي‌هاي خاص است. به اين موارد بايد فقر منابع و ادبيات حقوق اساسي را نسبت به ادبيات تخصصي ساير شاخه‌هاي دانش حقوق افزود.